Wieczny blask umysłu bez wspomnień: podsumowanie i analiza filmu

Melvin Henry 02-06-2023
Melvin Henry

Czy usunąłbyś kogoś ze swoich wspomnień, gdybyś miał taką możliwość? Wieczny blask umysłu bez wspomnień ( Wieczne słońce umysłu bez skazy ) obraca się wokół byłej pary, która decyduje się poddać rewolucyjnej terapii, aby zapomnieć o wspomnieniach z burzliwego związku.

Ten romantyczny dramat i film science fiction, wyreżyserowany przez Michela Gondry'ego i napisany przez Charliego Kaufmana, stał się kultowym filmem w swoim gatunku od czasu premiery w 2004 roku.

Wieczny blask przetłumaczone również jako Zapomnij o mnie! w Hiszpanii, to film, który wyobraża sobie poza możliwym, ponieważ jest to podróż przez świat pamięci, przedstawiona za pomocą nieliniowej narracji.

Oto podsumowanie i analiza filmu, które pomogą ci go zrozumieć.

Uwaga, od teraz może być spoilery !

Streszczenie filmu

Film rozpoczyna się, gdy Joel, ostrożny i podejrzliwy mężczyzna, spotyka Clementine, wesołą i spontaniczną kobietę. Chociaż nie podejrzewają tego, są w rzeczywistości byłymi parami. Oboje przeszli leczenie w klinice o nazwie Lacuna, aby wymazać wspomnienia o sobie nawzajem z ich pamięci.

Tłumienie wspomnień

Od tego momentu film koncentruje się na wspomnieniach Joela podczas procesu wymazywania pamięci. Wspomnienia obejmują zarówno koniec ich związku, które są najbardziej bolesne, jak i jego początek, w którym chwile są szczęśliwsze. Gdy Joel przeżywa te szczęśliwe chwile z Clementine, pragnie nie stracić tych wspomnień.

Zamiast tego, gdy procedura postępuje, zasypia i nie jest w stanie przekazać nikomu swojego zamiaru, więc Joel postanawia podjąć wysiłek, aby zapobiec zniknięciu Clementine, próbując ukryć ją w innym miejscu w swojej pamięci, gdzie nie można jej wykryć, na przykład we wspomnieniach z dzieciństwa.

Joel poddaje się eksperymentowi, w tym kadrze jest pokazany z urządzeniem, które wymaże wszystkie wspomnienia z ich związku.

Ujawnianie taśm

Równolegle do losów Joela i Clementine toczy się historia pracowników Lacuny. Mary, recepcjonistka kliniki, odkrywa, że miała romans z doktorem Mierzwiakiem i że poddała się zabiegowi, by o nim zapomnieć. Zdenerwowana kobieta postanawia odejść z pracy i przesyła właścicielom nagrania, które klienci wykonali przed poddaniem się zabiegowi. W nagraniach tych Mary, recepcjonistka kliniki, odkrywa, że miała romans z doktorem Mierzwiakiem.wyjaśniają, kogo chcą usunąć ze swoich wspomnień i dlaczego.

Patrick, jeden z pracowników Lacuny, również wykorzystuje proces, aby zmienić wspomnienia i zdobyć uczucie Clementine.

Kolejna szansa

Po powrocie do teraźniejszości Joel i Clementine odsłuchują nagrania przesłane im przez Mary i odkrywają powody, dla których postanowili o sobie zapomnieć.

Pomimo złych rzeczy, które mówią o sobie nawzajem, wydają się zdeterminowani, by dać sobie kolejną szansę.

Pod koniec filmu Joel i Clementine rozmawiają o dzielących ich różnicach.

Analiza

Wieczny blask umysłu bez wspomnień Film, osadzony głównie w gatunku dramatu romantycznego, nie zawodzi w opowiadaniu "klasycznej" historii o miłości i złamanym sercu.

Co więc jest w nim wyjątkowego, co przyciągnęło uwagę w momencie premiery i sprawiło, że zyskał status kultowego w gatunku?

Jedną z osobliwości tej historii jest sposób jej opowiadania, czyli sama historia, a także jej tło, ponieważ oprócz opowieści o spotkaniach i nieporozumieniach pary, jest to refleksja na temat tożsamości i pamięci.

Narracyjne i estetyczne aspekty języka audiowizualnego są bardzo ważne w tym filmie, ponieważ udaje im się odtworzyć świat nieświadomości bohatera. Zobaczmy.

Nielinearna narracja i reprezentacja pamięci

Pamięć to złożony proces, który pozwala nam przypominać sobie wydarzenia, sytuacje lub doświadczenia z przeszłości.

Wieczny blask zagłębia się w skomplikowaną mentalną zdolność pamięci, wykorzystując strukturę narracyjną, która zrywa z chronologią, aby zbadać, jak i dlaczego pamiętamy.

Ten film potrafi zanurzyć widzów w prawdziwym labiryncie, który sprowadza ich do tego samego punktu w kółko, poprzez złożony taniec, który oscyluje między wspomnieniami miłości i złamanego serca.

Ostatecznie zerwanie z logiką wydarzeń pozwala widzowi zrozumieć i doświadczyć tego, co dzieje się w podświadomości Joela poddawanego eksperymentowi.

Miejsce pamięci w tożsamości

Czy możliwe jest oddzielenie tożsamości i pamięci? Jednym z założeń, na których opiera się ten film, może być: "jesteśmy, ponieważ pamiętamy, że byliśmy".

Film zanurza widza w ciągłej refleksji nad tym, co by się z nami stało, gdybyśmy całkowicie wymazali nasze osobiste doświadczenia, czy powtórzylibyśmy te same działania? Czy popełnilibyśmy te same błędy?

Bohaterowie wydają się być skazani na powrót do związku, który nie wyszedł, ale pozostają tacy sami. W jakiś sposób, tłumiąc wspomnienia, traci się możliwość wyciągnięcia wniosków z ich dobrych lub złych doświadczeń.

Miłość i złamane serce: jak zatrzymać zapomnienie

Film rozpoczyna się bardzo blisko Walentynek, klinika Lacuna ma wiele zgłoszeń od osób, które chcą poddać się procedurze wymazywania pamięci i tym samym wyeliminować byłych partnerów. W ten sposób film natychmiast stawia następujący dylemat: czy wymazałbyś kogoś z pamięci, aby "rozpocząć nowe życie" bez śladu tego związku?

Wieczny blask to nie tylko refleksja nad pamięcią i tożsamością, ale także nad związkami miłosnymi i ich różnymi etapami, nie tylko dobrymi czasami na początku, ale także po zmierzchu.

Joel postanawia poddać się leczeniu z urazy, po tym jak dowiaduje się, że Clementine wymazała go z pamięci.

Procedura polega na usunięciu z pamięci pacjenta wszystkich wspomnień związanych z osobą, którą chce wyeliminować. W tym celu technicy kliniki używają przedmiotów związanych z relacją, aby aktywować mózg pacjenta i umożliwić lekarzom narysowanie "mapy mózgu" w celu zidentyfikowania, gdzie znajdują się wydarzenia, które chcą wyeliminować.

Od momentu poddania się eksperymentowi Joel wydaje się dryfować w świadomym śnie, będąc w stanie przejść od swoich najnowszych wspomnień do tych najbardziej odległych.

Zobacz też: Lazarillo de Tormes

Wymazanie byłej partnerki ze wspomnień wydaje się dobrym pomysłem, ale wraz z postępem filmu bohater rozpoczyna wyścig, aby uniknąć zapomnienia, aby zapobiec zanikowi niektórych wspomnień z Clementine.

Od około dwudziestej minuty, Wieczny blask umysłu bez wspomnień staje się filmem onirycznym, w którym ważną rzeczą jest przeniesienie widza do wrażenia zmienności wspomnień. Ale jak udaje ci się to przekazać?

Elementy takie jak ujęcia, oświetlenie, kolory i dźwięk zanurzają widza w tej labiryntowej "podróży" przeciwko zapomnieniu, która odbywa się wewnątrz umysłu bohatera.

Zobacz też: El laberinto de la soledad, autor: Octavio Paz: streszczenie i analiza książki

Rozmycie, gra perspektywy i zniekształcenia dźwięku

We wspomnieniach Joel jest centrum sceny. Czasami, gdy wspomnienie jest tłumione, jego postać jest izolowana od tła za pomocą rozmycia. Dzięki temu wszystko wokół niego jest pomijane, tak jak w jego umyśle, wszystko jest całkowicie lub częściowo rozmyte, aż zniknie.

Użycie rozmycia i ostrego oświetlenia, gdy wspomnienie ma zniknąć.

Film zagłębia się również w dzieciństwo bohatera, w jego najbardziej pierwotne wspomnienia, kiedy postanawia zabrać Clementine do miejsca w swojej pamięci, w którym nigdy nie istniała, a tym samym zapobiec jej wymazaniu z jego wspomnień.

Aby odtworzyć ten dziecięcy świat, zastosowano nawet wymuszoną perspektywę, dzięki czemu Joel, który wygląda jak dorosły, wydaje się znacznie mniejszy niż Clementine na ekranie.

Kadr z filmu, w którym zastosowano technikę wymuszonej perspektywy.

Wykorzystanie techniki kamery z ręki w niektórych scenach pozwala nam również wejść w szybko zmieniający się świat wspomnień, co daje widzowi poczucie niedokładności i dezorientacji.

Osiągnięto to również poprzez użycie dźwięku, który w niektórych scenach jest zniekształcony w sposób, który w pełni umieszcza nas jako widzów w podświadomości Joela.

Oświetlenie i kolor jako przewodniki narracyjne

Oświetlenie i kolory również odgrywają kluczową rolę w odtwarzaniu tego zamierzonego podświadomego świata. Twarde oświetlenie dominuje na przykład w momentach, w których wspomnienia mają zanikać, izolując Joela od otoczenia.

Nie mniej ważny jest kolor, który odgrywa w tym filmie fundamentalną rolę, z zimnymi kolorami dominującymi w smutnych scenach i ciepłymi kolorami w weselszych.

Istnieje decydujący element, który pozwala widzowi się zorientować i który daje wskazówki, jeśli chodzi o chronologiczną organizację układanki: kolor włosów Clementine.

Ewolucja koloru włosów Clementine w całym filmie.

W sposób liniowy bohater przechodzi przez cztery różne kolory włosów w trakcie filmu: zielony, czerwony, pomarańczowy i niebieski.

  • Zielony: jest używany do pierwszych wspomnień z Joelem, kiedy spotyka go na imprezie na plaży.
  • Czerwony: jest używany do wspomnień, które są związane z początkami ich związku. W dużej mierze pokrywają się one z najszczęśliwszymi chwilami.
  • Pomarańczowy: obejmuje zużycie i zniszczenie związku, najnowsze wspomnienia Joela i Clementine.
  • Niebieski: to teraźniejszość filmu, kiedy byli małżonkowie mają nowe życie na własną rękę i spotykają się ponownie, nie wiedząc, że kiedyś byli razem.

Pochodzenie filmu w wierszu Alexandra Pope'a

W XVIII wieku Alexander Pope napisał te wersy z wiersza Eloise do Abelarda :

Jakże szczęśliwy jest los nienagannej westalki!

Świat zapomniał, świat zapomniał

Wieczne słońce nieskazitelnego umysłu!

Każda modlitwa przyjęta i każde życzenie spełnione.

***

Jakże szczęśliwy jest los niepokalanej westalki!

Zapomnieć o świecie i zostać zapomnianym przez świat.

Wieczny blask nieskazitelnego umysłu!

Każda modlitwa przyjęta, każde życzenie spełnione.

Te wersety, oparte na prawdziwej historii zakochania, dają początek oryginalnemu tytułowi filmu. Czy jest to refleksja na temat możliwości odejścia od siebie poprzez zapomnienie? Czym jesteśmy bez pamięci?

Postacie

  • Joel Barish (Jim Carrey): Nieśmiały, samotny i ostrożny mężczyzna, był w związku z Naomi, a następnie poznał Clementine, która również stała się jego byłą dziewczyną. Kiedy odkrywa, że Clementine postanowiła wymazać go ze swojej pamięci, Joel zgadza się poddać terapii, która wymaże wszystkie wspomnienia z ich burzliwego związku.
  • Clementine Kruczynski (Kate Winslet): Jest impulsywną, spontaniczną i nieco nieprzewidywalną kobietą. Nieustannie zmienia kolor włosów w zależności od nastroju. Jest szczera, a jej osobowość jest daleka od Joela. Po złym doświadczeniu postanawia wymazać wspomnienia, które miała z Joelem.
  • Mary Svevo (Kirsten Dunst): Pewnego dnia odkrywa, że była również pacjentką kliniki, po związku ze swoim szefem, i postanawia wysłać taśmy do wszystkich klientów, aby mogli dowiedzieć się o eksperymencie, któremu zostali poddani.
  • Patrick (Elijah Wood): Patrick wykorzystuje sytuację, by zdobyć uczucie Clementine.
  • Howard Mierzwiak (Tom Wilkinson): Zdradza żonę z Mary, swoją recepcjonistką, a następnie poddaje ją eksperymentowi bez jej zgody, aby o tym zapomniała.

Możesz być także zainteresowany:

    Melvin Henry

    Melvin Henry jest doświadczonym pisarzem i analitykiem kultury, który zgłębia niuanse społecznych trendów, norm i wartości. Z dbałością o szczegóły i rozległymi umiejętnościami badawczymi Melvin oferuje wyjątkowe i wnikliwe spojrzenie na różne zjawiska kulturowe, które w złożony sposób wpływają na życie ludzi. Jako zapalony podróżnik i obserwator różnych kultur, jego praca odzwierciedla głębokie zrozumienie i docenienie różnorodności i złożoności ludzkiego doświadczenia. Bez względu na to, czy bada wpływ technologii na dynamikę społeczną, czy bada skrzyżowanie rasy, płci i władzy, pisarstwo Melvina zawsze prowokuje do myślenia i pobudza intelektualnie. Poprzez swojego bloga Kultura zinterpretowana, przeanalizowana i wyjaśniona, Melvin ma na celu inspirowanie do krytycznego myślenia i wspieranie znaczących rozmów na temat sił, które kształtują nasz świat.